Úff ég átti einhvernvegin ekki von á því að þetta myndi ganga svona langt. Andsk.... ég er sem sagt orðin atvinnulaus og ég bara trúi því varla að þetta einstaka fyrirtæki skildi vera sett á hausinn. Já ég persónugeri það, bara vegna þess að það voru svo margar einstakar manneskjur sem fyrst og fremst stofnuðu það á sínum tíma og aðrir sem voru að vinna þar alveg þangað til á mánudag. Ég er búin að vera ganga í gegnum visst sorgarferli varðandi þetta allt saman. Ég ætla nú ekkert að fara út í nein smáatriði varðandi ástandið síðustu 3 vikur, en þær hafa tekið gríðarlega á svo ekki sé meira sagt. Ég er sem sagt í atvinnuleit og það meiga ALLIR koma með ábendingar. Ég skoða allt sem er í boði. Ég er nú búin að sækja um eina stöðu, er að fara í að sækja um aðra og svo held ég bara áfram. Ég ákvað það um helgina að ég skildi byrja alla daga á því nún að fara í ræktina. Ég mætti reyndar í vinnu á mánudag og var þar eitthvað fram eftir degi þar sem ég var að ná gögnunum mínum og Gurryar út af tölvunum og tók það tímann sinn. En ræktin var það bæði í gær og í morgun. Fór líka í sund og var það alveg massa gott.
En eins og fólk veit sem þekkir mig þá hef ég nú aldrei setið lengi auðum höndum. Það er þannig séð alveg nóg að gera hjá mér. Ég er í skóla og fer að líða að prófum. Ég er að sinna einu og öðru sem bróðir minn er svo vænn að beina að mér. Það eru auðvitað að koma jól bráðum þannig að þá er ýmislegt hægt að gera. Ég bakaði t.d köku áðan, átti betty crocker ofan í skúffu sem hefur verið þar í marga mánuði.
Síðan er svo margt og margt sem maður getur fundið sér að gera. En það er auðvitað mjög auðvelt að leggjast bara upp í sófa og fara að sofa, eins og ég slysaðist til að gera eftir hádegi. Fékk mér að borða og svo lagðist eitt augnablik upp í sófa hehe, sofnaði í klukkutíma. En dreif mig svo á stað. Dreif mig í tölvuna, uppfæra ferilsskránna, sækja um styrk fyrir íþróttahúsið, sækja um stuðningsforeldra fyrir Þorgerði Siggu og svona ýmislegt. Jú og svo blogga smá.  
Úff það verður greinlega atvinnuleysis stíll yfir blogginu mínu næstu daga, vikur og kanski mánuði. En ég lofa ykkur allavega að ég verð duglegri að skrifa á meðan á þessu stendur.

Ég er eitthvað að grínast í Siggu þar sem hún er að borða kvöldmatinn sinn.

Sigga: “Mamma, þú ert bara hálfviti!!“

Ég: (get varla talað fyrir hlátri), „Sigga, maður segir ekki svona við mömmu sína“

Jónína: „Maður segir bara ekki svona við neinn“

Jónína: „Veistu hvað hálfviti er, Sigga?“

Sigga: „Nei“

Ég og Jónína reynum eftir bestu getu að útskýra fyrir Siggu hvað það sé að vera hálfviti, meðal annars segi ég eitthvað á þá leið að þeir sem láti alveg eins og asnar (reyni að nota orð sem hún þekkir) þeir séu hálfgerðir hálfvitar.

Ca. 2 klst síðar uppi í rúmi að lesa Grýlu bókina, en hún er um afa þegar hann var lítill og var hroðalega óþægur þannig að Grýla tók hann í pokann sinn en skilaði honum svo aftur þegar hann varð stilltur og bragðvondur. J Tek það fram að þetta er ein af uppáhalds bókum Siggu, ekki það að ég sé markvisst að reyna hræða barnið. J

Ég að lesa um afa þegar hann var upp allt og lét mjög illa, textinn er í bundnu máli og er því stundum dálítið flókin. Sigga spyr mig svo hvað vísan þýði. Ég segi henni svona almennt frá því og segi svo að afi sé auðvitað að láta alveg eins og asni.

Ég held svo áfram að lesa næstu tvær blaðsíður, en þá flettir Sigga aftur á blaðsíðuna þar sem afi var að láta illa, bendir á myndina og segir:

„mamma, afi er hálfviti hérna!!??“

Jamm, þetta hálfvita tal var orðið frekar fyndið. Ég átti því miður afar erfitt með að lesa bókina eftir þetta. Því allt er þetta sagt í svo mikilli einlægni og er svo ótrúlega krúttlegt og fyndið einmitt þessvegna. Þarf auðvitað að vera duglegri að skrifa um gullmolana sem velta upp úr henni þessa dagana því það kemur eitthvað á hverjum degi.

 Það er langt frá síðasta bloggi en ætla samt ekki að hafa þetta lengra en eina setningu: Dísus kræst hvað ég er orðin leið á ruglinu í borgarpólitíkinni, af öllum flokkum sem einum!!!!!   

Það er langt síðan að ég bloggaði og hefur ýmislegt á daga mína drifið síðan síðast. En ég held ég sleppi því að tjá mig mikið um mín allra heilögustu mál hérna, allavega í bili. Ég hef þó aðrar fréttir að segja, en ég var svo fræg í gær að klífa Hvannadalshnjúk með hópi af fólki.

Ég skráði mig í þessa gönguferð fyrir mörgum mánuðum síðan. Ég var þá mikilli tilvistarkreppu, ótrúlega margt að gerast í mínu lífi og miklar breytingar. Það kom til tals á þessum tíma að ein samstarfskona mín var búin að skrá sig gönguferð upp á Hvannadalshnjúk og spyr mig svona meira í gamni en alvöru hvort ég vilji ekki skella mér. Ég sagði bara strax, Já, hvers vegna ekki?? J Ég ætlaði auðvitað að vera búin að vera geðveikt dugleg að æfa …. Já eða þannig J Ég var búin að vera hlaupa töluvert en lítið búin að fara í salinn, allavega síðustu 3 vikur. Fjallgöngur hef ég ekki stundað, en kleif þó Hólmatind fyrir einhverjum 18 árum síðan. Efast um að það teljist með sem undirbúningur fyrir þessa gönguferð J

Við lögðum í hann kl. 15 á mánudag frá Egilsstöðum. Keyrðum suður á Hof í Öræfum þar sem við gistum allur hópurinn. Við fengum símtal frá leiðsögumanninum sem bað okkur um að hitta sig við Sandfell kl. 5 næsta morgun. Þegar þangað var komið fengum við frekari útbúnað frá leiðsögumönnunum, Jökli og Phil, sem og smá upplýsingar um það sem við værum að fara út í. Jökull talaði um að þessi gönguferð væri nú ekki fyrir fólk sem væri í engu formi og sagði hana vera mjög erfiða. Sérstaklega vegna þess hversu löng hún er, það er í km en um er að ræða 25 km göngu í allt, upp og niður. Við fórum svo á stað.

Fyrst var Sandfellið gengið upp í 1000 m hæð. Við vorum bara nokkuð góð eftir þá hæð og tók það ekki nema kannski 2 klst. Síðan tók Öræfajökull við. Þar vorum við sett í belti og krækt saman í band, 6 og 6 saman fyrir utan leiðsögumann. Við tók ca.3 km ganga á jökli. Veðrið var ótrúlega gott, það var mistur og þoka á jöklinum en sólin var alltaf að læðast í gegn og hitnaði manni ótrúlega mikið. Þegar 3 km partinum var lokið vorum við komin í 1800 metra hæð. Veðrið breyttist þar skyndilega og vorum við þá komin í snjókomu og slyddu. Sem betur fer gekk það mjög fljótlega yfir því þegar við komum upp yfir brúnina þá allt í einu opnaðist allt fyrir okkur.

Við tók núna 3 km ganga að hnjúknum sjálfum, allt annað hvort niður í móti og eða jafnsléttu. Þegar við vorum komin að rótum hnjúksins vorum við látin setja brodda undir okkur sem og lét hann okkur skilja einn staf eftir en grípa ísöxina í staðinn. Síðasti hlutinn voru 300 metrar, nokkuð bratt og þar komin á meiri sprungusvæði þannig að það var farið hægt yfir. Það var ólýsanleg tilfinning að komast á toppinn. Persónulega fannst mér ég vera gríðarleg hetja að hafa komist upp.

Þegar þarna var komið við sögu þá var maður orðinn ansi þreyttur í löppunum og niðurgangan eftir. Það gekk þó ótrúlega vel að koma sér niður. Við vorum aðeins rúma 4 klst niður en rétt rúma 8 klst upp þannig að það var aldeilis sprett úr spori. Þegar við löbbuðum (hlupum) niður Öræfajökul þá var snjóbráð verið nokkuð mikil yfir daginn sem og lentum við í rigningu í smá stund. Þannig að við vorum alveg á kafi í snjó og það er töluvert erfitt að ganga lengi í svoleiðis hvað þá hlaupa J Þegar við vorum svo komin á Sandfellið voru lappirnar á manni eins og smjör og þurfti maður virkilega að einbeita sér við að lyfta löppunum upp svo maður myndi ekki hrasa í steinum eða renna niður skriður. Við komust svo niður um kl. 18.

Ég var orðin mjög þreytt í löppunum þarna síðustu metrana og ég get svo svarið að ég er viss um að ég fékk aðstoð að handan J Ég hugsaði mjög mikið um pabba í þessari göngu og er þessi ganga tileinkuð honum. Ég var svo heppin (eða kannski er það óheppni J)að vera gefið einhver þrjóska í vöggugjöf og uppeldi sem gerir það að verkum að ég bara geri það sem ég þarf að gera. Ég myndi segja að þetta væri eitt af þeim skiptum. Ég efast þó ekki um að það getur hver sem gengið þetta fjall ef hann ætlar sér það. En ég mæli með því að hver sem hefur ákveðið að slá til að vera búin að æfa sig vel fyrir það. Þetta er drulluerfið ganga, sérstaklega vegna þess hversu langt er gengið í km og það er lítið stoppað. Sjálf leiðin er ekki erfið og hallinn verður ekkert sérstaklega mikill nema rétt í byrjun og svo í lokin. Ég skora á ykkur að slá til og ganga hnjúkinn því tilfinningin fyrir mann sjálfan er ólýsanleg, maður er að sigrast á sjálfum sér og maður gerir það sjálfsagt ekki nógu oft á lífsleiðinni.

Það voru 11 mánuðir í gær síðan að pabbi dó. Það er ennþá skrítið að hafa ekki pabba nálægt sér, hringja í hann eða spjalla. Við pabbi vorum nú svo miklir félagar að þegar ég var búsett einhverstaðar annarsstaðar en á Egilsstöðum þá töluðum við saman næstum því á hverjum degi, bara svona til að heyra hvort eitthvað væri nú að frétta. Ég hefði svo glöð viljað hafa hann nálægt mér síðustu vikur og mánuði.

Svo bárust mér þær fréttir áðan að Alli ríki hafi látist í gær, einmitt 11 mánuðum á eftir pabba. Þeir voru nú alltaf miklir félagar Alli og pabbi þó þeir hafi afar oft verið ósammála. Alli var orðinn mikið veikur og búin að vera það um nokkuð langan tíma. Ég samhryggist innilega allri fjölskyldu hans sem hefur verið með honum síðustu daga og vakað yfir honum.

Bloggleysi og leti

Ég hef fengið nokkrar kvartanir yfir blogg leysi eða kannski frekar leti minni. Það er svo ótrúlega mikið búið að ganga á hjá síðustu vikur og mánuði og hef haft ég lítin áhuga á því að blogga um það. Þar sem lítið annað hefur á daga mina drifið þá blogga ég bara ekki neitt. Nema kannski það að ég hef nú verið dugleg að undanförnu að fara út að skemmta mér. Kannski einum of dugleg, en það er bara eitthvað þvílíkt eirðarleysi í mér og þá er voða gott að skreppa út.

 Það var til dæmis afmælispartý á Reyðafirði á laugardagskvöldið. Dísa mín átti afmæli og bauð hún í mat og party á eftir. Þetta var auðvitað planað með góðum fyrirvara og Þorgerður Sigga var því hjá Grétu og Fúsa þessa helgi svo móðir hennar gæti nú gist og svona á Reyðó. Afmælið var alveg frábært, góður matur og frábær félagsskapur. Það má nú segja að Guðrún Veiga hafi þar farið á kostum og framan af hélt hún uppi stuðinu J Ég hitti fullt af skemmtilegu fólki og var þetta hin besta skemmtun.

Þorgerður Sigga dafnar vel og henni gengur svo vel með allt. Hún hefur reyndar verið pínu önug í skapi á leikskólanum frá áramótum en það er allt að lagast aftur. Kannski ekki skrítið miðað við allt sem gengið hefur á en hún er svo ótrúlega næm og skörp þessi stelpa. Ég fór í foreldraviðtal um daginn og hún fékk eiginlega bara jákvæða umsögn. Gengur vel í öllu, á fullt af vinum og bara allt í blússandi gengi hjá henni. Það er nú gott að maður gerir þó eitthvað rétt í þessu lífi J

Ég tjáði mig um það á moggablogginu einhverntíma að ég væri að hugsa um að fara til Akureyrar í skóla. Ég hef nú ákveðið að bíða með það að hætta alveg að vinna og fara í skóla. Ég ætla að klára BSinn utanskóla og svo dríf ég mig til útlanda frekar í masters nám. Það ætti að minnka kostnaðinn eitthvað sem hlýst við að hætta að vinna og fara í skóla. En skólinn er pottþétt inni. Ég var í einu fagi utanskóla á Bifröst núna í vetur, svona aðeins til að venja mig við og gekk bara þrusuvel í honum, þannig að það er ekkert annað í stöðunni en að klára þetta.

Ég held að það sé lítið annað sem ég tjái mig um í bili. Ætla nú að vera duglegri að blogga núna. Ýmislegt spennandi framundan, s.s gönguferð upp á Hvannadalshnjúk í byrjun júní en ég hlakka mikið til þess að fara, sumarfrí með Jóa frænda, Ingibjörgu og Siggu litlu til Tenerife í júlí og öruglega fleira og fleira þegar vorið loksins kemur og sumarið.

Þangað til næst….

Ég er búin að stofna nýja bloggsíðu. Slóðin er http://www.fjolahrafnkels.blog.is

ég ætla nú að hafa þessa opna eitthvað áfram, held ég verði nú ekki svo dugleg að taka allt efnið út af henni og geyma einhverstaðar, þó aldrei að vita. Ég ætla að reyna að vera duglegri við að skrifa eitthvað um heimsfréttirnar núna, vera svolítið gáfuleg.

Þangað til næst...

Bloggið leiðinlegt

Það er búið að vera eitthvað svo leiðinlegt að komast inn í stjórnkerfið að undanförnu þannig að ég hef ekki nennt að blogga neitt.

Ég segi fátt nema það er mikið að gera í vinnunni. Er að vinna afar spennandi verkefni hjá Malarvinnslunni en við erum að byrja að gera gæðahandbók. Mjög svo spennandi!!! Svo erum við byrjuð aftur Á hreindýraslóðum og ýmislegt spennandi i gangi sem ég segi betur frá síðar.

Það væri svo sem hægt að spjalla aðeins um pólitíkina í Reykjavík en ég get varla talað um hana, hún er svo glötuð.... þannig að ég held bara kjafti hehe

Ræktin gengur þokkalega, kemst þó ekki í dag þar sem ég var á námskeiði í morgun og svo á fundi strax eftir hádegi. Þurfti að klára undirbúning fyrir fundinn þannig að ég vann í hádeginu. Svo er fasteigna og þjónustunefndar fundur á eftir. Nema að það verði stuttur fundur sem ég reyndar stór efast um...

Sigga hefur það fínt. Við tvær erum sko bestu vinkonur í heimi

Er að leita mér að félagsskap á þorrablót i Brúarási. Veit ekki hvað gerðist, en allt í einu á ég bara ENGA vini...

Þangað til næst...

 

• Hef svo sem ekkert mikið að segja í dag. Fór reyndar í body pump tíma hjá Auði Völu í gær og hann var alveg rosalega góður. Það er spurning hvort ég get skipulagt mig þannig að ég komist í þessa tíma. Ég er allavega með alveg geðveikt miklar harðsperrur í dag sem er gott. Mér finnst gott að vera með harðsperrur. J
• Finn að öxlin á mér er strax að verða betri, eftir aðeins 1 viku í ræktinni. Tek það fram að skv. almennum ráðum þá hefði ég ekki átt að gera neitt nema með sjúkraþjálfara. Ef maður er nokkuð skynsamur þá gerir maður auðvitað það sem maður getur og svo síðan alltaf aðeins meira. Skil ekki þegar fólk verður eitthvað veikt í skrokknum að þá er því yfirleitt sagt að gera ekki neitt. Hélt að það væri einmitt aðal vandamálið við þetta, þ.e að gera ekki neitt. Þá verður maður fyrst vondur í skrokknum.
• Ætla að drífa mig í ræktina í hádeginu. Bara léttur dagur, eitthvað á brettinu og svona
• Var fram á nótt að setja launamiða vegna ársins 2007 í umslög. Þetta voru ekki nema 250 stk. Byrjaði reyndar seint á því, alveg hroðalega leiðinlegt að setja í umslög. Þarf yfirleitt að taka mér langar pásur á milli J
• Sigga fór í heimsókn til Sunnevu vinkonu sinnar eftir leikskóla í gær, og þvílík hamingja maður minn. J
• Sigga var ekki eins góð í gærkvöldi, fór ekki að sofa fyrr en mjög seint. Hún er samt farin að beyta öðrum aðferðum á mig núna, ekki lengur á grennjinu heldur er það bara „elsku mamma“ J sem er auðvitað afskaplega krúttlegt og sætt. Mun skárra en hitt allavega...
• Er að leita mér að nýju fórnarlambi... J eða þannig. Ef þið vitið um einhvern álitlegan  kærasta henda mér þá vinsamlegast bendið mér á hann. Tek það fram að ég er ekki örvæntingarfull þannig að ekki benda mér á karlmenn sem þið vitið að ég hef ekki áhuga á. Einhverjum finnst ég kannski eigi bara að sitja og þegja og þakka fyrir það ef einhver lítur við mér, en ég vil frekar vera ein en að eiga kærasta bara til þess að eiga kærasta. En í alvörunni, ég hef áhuga á því fá ábendingar J Kannski hefur eitthvað farið fram hjá mér (finnst það þó afar ólíklegt J )

 Ég hafði nú aðeins meira að segja en ég hélt...

Ræktin

Jæja, maður er bara strax farina að slaka á hérna.... eða hvað. Ég allavega koms ekki í ræktina í hádeginu í gær vegna anna í vinnu. Fannst það nú í lagi þar sem ég átti eftir body step tímann eftir vinnu. Það var MJÖG góður tími en alltof fáir. Við erum þvílíkt að taka á þarna. Svo ætlaði ég auðvitað í hádeginu í dag en komst ekki heldur vegna anna í vinnu. En ég hef ekki gefist upp, ég er komin á stað með þetta eins og allt annað.... finnst allt í einu nokkuð bjart framundan, í fyrsta skipti síðan í  byrjun desember. 

Vinnan

En svo ég tali aðeins um vinnu. Ég vann auðvitað bara þenna típíska vinnudag í gær. Ég tók þó hádegið mitt í það að vinna Vaðals vinnu. Svo var auðvitað body step tíminn í gær sem er auðvitað vinna þar sem ég fæ greitt fyrir þetta. Þegar ég kom heim var aðeins slakað, enda miðvikudagskvöld, SJÓNVARPSKVÖLD!!!! Eftir helstu þætti (tek það fram að ég er eiginlega hætt að horfa á Opruh, veit samt ekki af hverju...!!!???) þá fór ég að vinna fyrir ESS. Var búin að lesa nokkra örvæntingarfulla tölvupósta sem og fá mjög mörg símtöl (missed called þar sem ég gleymdi símanum heima í gær) varðandi ESS og einmitt örvæntingarfull skilaboð í talhólfinu frá nokkrum aðilum. Það varð því að fara gera eitthvað. Ég byrjaði rúmlega 22 í gær og vann alveg sleitulaust til kl. 6.30. Þegar kl. Var 5 þá var ég alveg að verða búin og bókaði!!!!! Ætlaði svo að prenta út bankann en einhverja hluta vegna þá voru sárafáar færslur á bankanum. Þannig að ég fór að skoða málið. Ég hafði bókað allt helv... draslið á 31.janúar 2007 í staðinn fyrir 2008. Hvað á maður að gera þegar svona gerist.??? Ég fór og fékk mér rauðvín, kl. 5 í nótt. Maður er gáfulegur hehe J En ég kláraði þetta sem sagt um 6.30. Prinsessan á heimilinu vakti mig kl. 9.00 og hún hafði mig upp úr rúmminu á endanum. Fékk fullt af símtölum síðan út af ESS í morgun. Þurfti að fá aðstoð frá AX út af launamiðunum. Yndislegt fólk að vinna þarna. Ég kláraði allt mitt. Hafði opna tengingu inn fyrir AX því ég þurfti að drífa mig út. Fór með prinsessuna á leikskólann, keypti mér smá að borða og þá var hringt frá AX. Þau búin að leysa málin. Ég út hjá vinnumálastofnun með 7 vinnuveitandavottorð og svo í vinnuna mína, sko aðal vinnuna. Var mætt á slaginu kl. 13 og ekki í vinnufötum heldur í HEIMA fötum, grút þreytt og lúin eftir nærri því 1,5 sólarhrings vinnu. Já þetta er stuð.... 

Vaðall

Allt að fara á stað aftur. Erum búin að fá fullt af styrkjum sem léttir andrúmsloftið hjá eigendum... J En þetta er allt að koma.... 

Sigga

Er auðvitað besta og fallegasta barn í heimi. Hún er þó ofur sjálfstæð og frek og getur virkilega tekið á taugarnar en það gefur bara lífinu lit...

Forsetakostningar í USA

Ég er mjög spennt fyrir forvalinu fyrir forsetakostningarnar, þó sérstaklega hjá demókrötum. Ég held með Hillary Clinton þó svo að ég telji Obama vera afar góðan kost líka. Ég hef bara alltaf verið hrifin af Hillary og fannst á meðan Bill Clinton var forseti að Hillary ætti mjög mikin þátt í því hversu góður forseti hann var og vinsæll.  Einnig er mér sérstaklega minnistætt þegar ég var úti í Bandaríkjunum á sínum tíma þá sögðu Sarah og Bill að þau myndu líklega ekki lifa það að sjá annaðhvort konu eða svartan manneskju í forsetastól. Núna er aldrei að vita nema að annaðhvort gerist. Það verður þó að taka til greina að þó að það beri mikið á þeim tveimur núna þá er sko engin að segja að demókratar komi til með að eiga næsta forseta. Það er nefnilega alveg ótrúleg afturhaldssemi og kynþátta fordómar í Bandaríkjunum, sem og auðvitað afturhaldssemi gagnvart því að konur séu með of mikil völd. Þetta er því miður staðreynd. Ég hef tekið eftir því í bloggheimum sem og umræðu þáttum að sumir “sérfræðinga” telja að þetta snúist ekki um kynferði eða kynþátt. Þetta er að mínu mati algjör vitleysa því að þegar hólminn verður komið, þ.e í nóvember þegar kosið verður þá kemur þetta nákvæmlega til með að snúast um þetta, kynferði eða kynþátt. En ég vona þess svo og óska að demókratar hafi þetta í nóvember, hvort sem það verður Clinton eða Obama í forsetastól.

 

Öskudagur, bolludagur, sprengidagur

Þegar ég vaknaði á mánudagsmorgun þá hugsaði ég með mér að þetta væri góð vika til að fara í endurskoðun á mataræði. Hugsaði með mér að það væri ekkert skipulagt framunda, þið vitið afmæli, matarboð, þorrablót o.s.frv. Þegar ég var svo að ganga út úr dyrunum þá allt einu fékk ég hugljómun, hehe, nei ekkert megrunarbull í þessari viku, bolludagur í dag. OG já einmitt, Malarvinnslan hafði panntað heilar 36 bollur bara á skrifstofuna og við vorum um 7 að vinna eða eitthvað. Líklegt að maður fái sér ekki bollu þegar maður sér ekki borðið í kaffistofunni fyrir bollum.  Svo var sprengidagur í gær og ég eldaði saltkjöt og baunir. ÓGEÐSLEGA GOTT, en hvernig haldið þið að maður sé eftir þetta. Allur úttúttin og ógeðslegur. Ég drakk öruglega 3 lítra af vatni bara í gærkvöldi. Missti hreinlega meðvitund inn í stofu og lá þar eins og slitti frá kl. 19 og fram að miðnætti. Hef annars mikið til verið half meðvitundarlaus inn í stofu síðustu kvöld, meira að segja kom dóttir mín til mín hérna í fyrrakvöld og spurði hvort ég væri nokkuð dáin… vesalingurinn. Tek það fram að ég er bara svona þreytt, ekki að ég sé á einhverju eða í einhverju J

 

Í dag er svo öskudagur ef þið skilduð ekki hafa tekið eftir því. Það var keyptur forláta búningur á Þorgerði Siggu, svona álfadís með vængi og sprota og allskonar fínerí. En mín bara vildi bara úr honum rétt áður en við ætluðum út í morgun. Hana klæjaði og henni leið bara illa í þessum búning. Var tilbúin til að fara á leikskólann í engum búning. Ég aftur á móti vissi auðvitað af Sollu stirðu búning sem við fengum lánaðan fyrir ári síðan sem Sigga mín vildi alls ekki fara í, í fyrra. Ég var nú sem betur fer ekki búin að skila honum, (vona að Guðrún fyrirgefi mér það J) og skellti Siggu í hann. Hún var auðvitað yfir sig hamingjusöm með þetta, enda er hún með Latarbæjar æði dauðans þessa dagana. Maður bara lifir og hrærist í Latabæ hvort sem maður vill eða ekki.

 

Ræktin

Það mætti engine í Body step á mánudag. Átti nú alveg eins von á því þar sem veður og færð var búin að vera sérstaklega leiðinleg þennan dag. Ég vona nú að stelpurnar láti samt sjá sig í kvöld. Þið sem lesið þetta ættuð að drífa ykkur í þessa tíma. Þetta er bara gaman, ekki bara púl heldur er maður að dansa og fá útrás. Þeir eru kl. 18.15 ef þið skilduð vera búin að gleyma því!!! En ég fór í ræktina í hádeginu í gær. Ég hljóp og gékk í 20 mínútur, eitthvað ca. 2,7 km. Er bara á rólegu nótunum ennþá enda er það nú best svo maður meiði sig ekki. Tók svo axlir fyrir í lyftingum. Ég er mjög slæm í hægri öxlinni en finnst ég aðeins skárri strax eftir 2 æfingar. Finn það samt að það er eitthvað sem ég þarf að hlífa mér í, s.s aðeins slaka á í armbeygjunum í body step tímunum. Ég er nú ekkert smá þung þannig að maður er þvílíkt að reyna á þessa vöðva þegar maður fer armbeygjur. Hádegið er sko alveg að virka fyrir mig. Ég dríf mig svo í hádeginu á eftir.

Þorrablót á Egilsstöðum

Það er nú eitthvað lítið af fréttum af þessu ágæta þorrablóti. Ekki að það hafi ekki verið gaman, það var alveg rosa stuð. En ekkert þannig séð markvert gerðist nema að við tjúttuðum fram á morgun. Þá varð ég alveg hroðalega svöng svo ég var ekki viðræðuhæf. Fór heim og borðaði Fajhitas og sofnaði svo yfir sjónvarpinu inn í stofu ennþá í galakjólnum og með greiðsluna. Svona er maður nú flottur á því.

Lítið hef ég af kjaftasögum að segja, allavega af sjálfri mér eru engar held ég bara. Fékk Jónínu vinkonu mina í heimsókn þessa helgi og skellti hún sér á blot með mér. Hún lét sér það ekki nægja heldur fór á blot á Seyðisfirði líka. Ég sleppti því reyndar, enda djamma ég ekki 2 kvöld í röð lengur, er bara orðin of gömul í það J

Ég skal nú ekki neita því að mér fannst sumir nú vera komin einum of mikið í glas þarna annsi snemma. En það er líklega best að segja sem minnst. Bæði hef ég í gegnum tíðina ekki mikið verið að pæla í því hvernig ég haga mér á djamminu sem og MJÖG oft mátt haga mér betur.

 

Afmæli pabba

Pabbi minn hefði orðið 60 ára gamall í gær ef hann hefði lifað. Ég er búin að kvíða fyrir þessum degi í marga mánuði. Við vorum nú aðeins búin að spjalla um þetta við pabbi fyrir einhverjum arum síðan. Að hann yrði nú bara að halda almennilega upp á afmælið sitt. Málið var nefnilega það að pabbi var svo skynsamur maður eins og allir vita auðvitað. Hann vissi það að ef hann myndi halda upp á afmælið sitt að þá gæti hann ekki boðið því það var erfitt fyrir mann sem þekkti eins marga og hann gerði. Og ef hann myndi síðan auglýsa afmælið þá væri aldrei að vita hversu margir myndu láta sjá sig. Allt myndi þetta nú kosta sitt. Mér var reyndar hugsað til þessarra umræðna okkar þegar við vorum að undirbúa jarðarförina hans. Við spáðum nákvæmlega ekkert í þessu fyrst þegar við vorum að skipuleggja hana en svo allt í einu kom þetta nú upp hjá okkur. Hversu margir myndu nú koma og hvað myndi erfidrykkja kosta. Ég held að folk spái ekki nógu mikið í nákvæmlega þessa hluti, kannski líka vegna þess að manni finnst að peningar eigi ekki að skipta öllu máli þegar það er verið að kveðja folk hinstu kveðju. En auðvitað er ekki hægt að horfa fram hjá þessu. Þannig að ég hugsaði einmitt líka í erfidrykkjunni hans pabba, jæja þá er nú pabbi loksins búinn að fá allt sitt folk saman, þó ekki hafi þetta verið nein gleðistund.

 

Ég er búin að vera að ganga í gegnum erfiða tíma síðan í desember. Þetta hefur bara komið yfir mig núna, kannski líka vegna þess að við Sigga litla keyptum okkur íbúð og fluttum út. Það er búið að fara yfir allt dótið hans pabba og henda og henda og henda. Lítið sem er hægt að geyma, en við afrekuðum þó að fylla einn flutningabíl af dóti sem á eftir að koma fyrir upp á Skjöldólfs.

Ræktin

Ég rétt komin að því að slá sögulegt þyngdarmet. Hef aldrei verið eins þung og núna, fyrir utan þann tíma sem ég var ólétt. Ég held ég sé búin að detta niður á góðan tíma til að æfa. Ég fór í hádeginu í dag og ég held að það henti bara mjög vel. Ég æfði alltaf í hádeginu á sínum tíma í Hreyfingu og fannst það gott og núna hentar það aftur bara mjög vel. Tók fyrir lappir í lyftingum, hljóp á milli æfinga, samtals hlaupið um 3 km. Síðan er það auðvitað body step í kvöld.

Langt liðið

já ég ákvað bara að skella inn nokkrum orðum þar sem ég hef ekki bloggað í rúman mánuð. Mikið auðvitað gerst þar sem bæði jól og áramót eru yfirstaðin. Og komið alveg að þorrablóti... ætlaði að vera búin að missa 20 kg fyrir þetta þorrablót en ekkert varð að því hehe

annað markvert er að dóttir mín er búin að vera meira og minna veik í janúar. Er búin að fá hlaupabólu, skarlatsótt og gubbupest. Massa gaman að því eða þannig...

ég blogga fljótlega aftur og segi ykkur þorrablótsfréttir...

Draugabúðir 

Já núna eru síðustu starfsmenn (eða næstum því) að fara frá FTV í Reyðafirði. Fólk kveðst hérna með tárin í augunum og við vitum ekkert um það hvort við eigum eftir að sjá eitthvað af hvoru öðru aftur. Það kemur bara í ljós. Þetta er skrítin tilfinning og ég eiginlega ekkert sett mig inn í þetta fyrr en í dag.

Ég nefnilega kvaddi áðan mann sem ég kynntist hér fyrir tæpum þremur árum síðan. Hann var að vinna hjá Bechtel og höfum við alltaf verið í smá sambandi, bæði bara að spjalla ef maður hitti hann og svo á MSN. Þá allt í einu fattaði ég að kannski á ég aldrei eftir að sjá þennan mann aftur. Skrítið.

Verkefni mínu, Gumma, Þórunar og Vigfúsar er þó ekki lokið. Við komum til með að vera hér að sniglast eitthvað fram í janúar og svo verð ég með bókhaldið eitthvað áfram bara heima. Ég fæ nefnilega að skella í lás, ja svona með þeim þremur. Norðmennirnir eru allir farnir til sín heima, en þeir koma samt þrír  í hálfan mánuð í janúar. Það hefur svo sannarlega verið gott að vinna hér á Reyðó, þetta fyrirtæki er gott að vinna hjá þó kannski ekki allir séu sammála því. Og Norðmennirnir Ib, Jan Harald, Monika svo ekki sé minnst á Jan Otto verður sárt saknað. Frábært fólk í alla staði.  

Jólin

Það eru 4 dagar til jóla ef þið skilduð hafa misst af því J Ég er allavega held ég að missa af jólunum. Ég hef ALDREI á ævi minni verið eins lítið upptekin af jólunum eins og núna og samt komin með barn sem er akkúrat að fatta jólin.

Sigga mín er alveg að fatta þetta svolítið, hún er þó ótrúlega lítið spennt fyrir þessu með skóinn. Þegar við vöknum á morgnana þá er hún spenntust fyrir því að opna súkkulaðidagatalið, sem ég myndi skilja ef hún hefði einhvern áhuga á því að borða súkkulaðið. Ó nei, hún vill bara opna það og svo safnar hún saman öllu súkkulaðinu í glas. Hehe. Ég get auðvitað ekki annað en verið ánægð með það.

Ég þarf nærri undantekningarlaust að spyrja hana hvort hún ætli ekki að kíkja í skóinn. Hún er auðvitað ekki að fá í skóinn sem henni finnst mest spennandi, þ.e dúkkur eða dúkkudót. Heldur er jólasveinninn bara á þessum meðal nótum og reynir að finna eitthvað henda henni sem kostar ekkert geðveikt mikið. Í gær fékk hún t.d mandarínu og pínu litla jólastyttu. Hún kom með þetta til mín og sagði: ,,jólasveinninn er eitthvað skrítin í dag”. Var ekkert svekkt sko, var alveg brosandi en fannst þetta greinilega afar furðuleg gjöf.

Í morgun fékk hún rosa bleikan, loðin myndaramma. Hún var nú bara þokkalega sátt fannst mér. Sagði svo eftir smá stund að hún ætlaði að setja mynd af afa sínum í þennan ramma. Pabbi verður nú ekkert smá flottur í svona loðnum bleikum ramma J Svo hélt hún áfram að tala um afa sinn. Sagði við mig að afi hefði alltaf verið að lesa fyrir hana. Spurði hvort að hann myndi ekki lesa fyrir hana aftur. Því miður varð ég nú að neita því. Ennþá hélt hún áfram og sagði sjálf: ,, nei vegna þess að hann er dáinn!!”.  

Já hún dóttir mín talar stundum eins og hún sé fullorðin manneskja og hún er greinilega mikið að hugsa um afa sinn eins og ég reyndar líka.  

Afmæli 

Hún elsku Tara Ösp, bróðir dóttir mín, á afmæli í dag. Og ekkert venjulegt afmæli því hún varð fullorðin á miðnætti. OMG, þetta segir manni bara eitt, ég er orðin MJÖG GÖMUL. En ekki í anda sem betur fer. Mér finnst ég alltaf vera 22 eða eitthvað á því bilinu og ég ætla bara að halda því áfram.

TARA mín Til hamingju með 18 ára afmælið í dag.!!! 

Later….

Pabbi og jólinn 

Það er skrítið að hugsa um sama tíma á síðasta ári en sá tími er mér afar ofarlega í minni núna. Jólin eru auðvitað sá tími ársins sem við hugsum kannski mest um fjölskylduna og þá sem standa okkur nærri. Núna þegar manni er farið að líða svona þokkalega á sálinni þá fattar maður allt í einu hvað þessi tími í fyrra var ömurlegur í alla staði, og hvað maður var að rembast við að finna einhverja gleði tilfinningu vegna komu jólanna.

Ég t.d held ég hafi aldrei á ævi minni hafi haft eins mikið fyrir því að skreyta umhverfi mitt eins og ég gerði í fyrra. Það voru allar jólaseríur sem fundust í húsinu (og meiru bætt við settar upp og allt sem eitthvað ljós gaf frá sér sett út í garð. Annað eins hefur sjálfsagt aldrei sést á Selás 18!!  Í dag hef ég bara engan áhuga á því að setja upp jólaljós, J ekki vegna þess að ég er ekki í jólafíling, ég bara einhvernvegin þarf þau ekki.

Einnig höfum við rætt það í fjölskyldunni hvað áramótin voru ótrúlega fáránleg. Þið vitið, hvernig segir maður við dauðveikan mann, gleðilegt nýtt ár??? Úff það er eitt það erfiðasta sem ég hef gert, þó þetta séu bara orð þá voru þetta erfið orð að segja. Einnig að segja það við bara annað fólk, mér fannst bara ekkert gleðilegt við það að það væri að koma nýtt ár fyrir ári síðan. Fannst þetta allt bara ömurlegt. En maður setur sig í einhvern gír, maður verður að vera sterkur og stór þegar erfiðleikar koma upp og annað er bara ekki til umræðu.  

Ég er svo heppin að eiga afar góða fjölskyldu. Ég á frábæra mömmu og æðislegan bróður sem á einstaklega góða fjölskyldu líka. Svo á ég auðvitað yndislega dóttur sem hefur líklega haldið geðheilsu minni. En við höfum alltaf getað talað saman sem ég held að sé grundvallar atriði þegar fjölskylda gengur í gegnum reynslu sem þessa. Við höfum fengið ótrúlega mikinn styrk frá hvoru öðru og við erum orðin svo miklu tengdari að mörgu leyti.  

Sem betur fer þá hlakka ég til jólanna í ár og líka áramótanna. Ég á þá von í hjarta að þó að alltaf sé maður að berjast við dagsins amstur að þá get ég litið björtum augum til framtíðar…. Hvað sem hún ber svo sem í skauti sér.